Szczupak wchodzi w trzcinę na Mamrach

Mamry: szczupaki ponad 125 cm wchodzą o zmierzchu

Na Mamrach ruch szczupaka zaczyna się w ostatnich 30–60 minut przed zachodem słońca, kiedy drapieżnik przesuwa się z głębszych partii na 0,5–1,5 m, w kierunku zalanych trzcinowisk i płytkich zatok. To klasyczny ruch żerowy mazurskiego drapieżnika; w tych kieszeniach odnotowano sztuki przekraczające metr.

Dobór zdobyczy to ukleja, płotka, okoń i drobny szczupaczek, ale także płazy brzegowe. W ciemniejącej wodzie szczupak faworyzuje sylwetkę i wibrację nad barwą, dlatego prowadzenie jest ważniejsze niż finezyjne kolory.

Linie zasadzki i prowadzenie

Ambushy tworzą kanty między grążelami a trzciną, wypłycenia zatok, oraz stoki schodzące z 1 m do 2,5–4 m. Najlepsze miejsca to wąskie przejścia i odcięte kieszenie w trzcinie — punktowe, nie szerokie.

Na nocne wejścia polecane są żabka i profile o długości 7–18 cm: żabka 7–12 cm na lekko uzbrojonym offset, profile 12–16 cm slow sinking lub suspending z dużym ogonem. Kolory: naturalna uklejka, oliwka, perła oraz ciemne kontrasty jak czarny i motor oil — sylwetka czytelniejsza po zmroku. Prowadzenie: 1–2 krótkie szarpnięcia, pauza 2–6 s; przy trzcinie najskuteczniejsze jest powolne, przemyślane prezentowanie przynęty.

Sezonowo najwięcej takich wejść przypada późną wiosną i latem, gdy drobnica stoi w ciepłej, spokojnej wodzie; nocne zasadzki w Mamrach potrafią kończyć się hukiem wyskakującego szczupaka w półmroku.

Polecamy: hak offsetowy