Zmierzchowe pościgi bolenia w Wiśle

Most Grunwaldzki nad Wisłą w Krakowie — tam bolenie zaczynają wieczorne pościgi.

Na odcinku Wisły przez miasto, zwłaszcza w rejonie Mostu Grunwaldzkiego, linii Dębniki–Kazimierz i zaburzonych nurtów przy Podgórzu i Zabłociu, boleń wykorzystuje krawędzie prądu. Zatrzymuje się przy czystych, szybkim łuku wody i czeka na wypływające narybki płoci i uklei, by w krótkim, spektakularnym ataku przejąć stado.

Najlepsze sygnały i przynęty

Sygnały są konkretne: pojedyncze kipienia, nerwowe dźwięki na tafli, mewy i rybołówki nad miejscem żerowania, linia zburzonej wody tam, gdzie prąd się skleja. Gdy pojawiają się takie znaki, warto kierować rzut na krawędź zbliżającego się nurtu i pracować przynętą równolegle do seamu.

Skuteczne profile to szczupłe wobblery 7–11 cm, długodystansowe błystki 10–20 g, surface walkery i cienkie miękkie gumy na lekkich główkach. Po zmierzchu lepiej się sprawdzają większe sylwetki 9–12 cm w naturalnych odcieniach: srebro, czarne grzbiety lub stonowana oliwka. Szybkie, jednostajne prowadzenie z krótkimi pauzami symuluje uciekającą drobnicę.

Sprzęt dostosowany do miejskiej Wisły to wędka 2.4-2.7 m, szybki blank, krętliki i żyłka o odpowiedniej wytrzymałości; kołowrotek z dalekim rzutem ułatwia precyzyjne posyłanie przynęty ponad seam. Gdy światło gaśnie, bolenie zaczyna patrolować krawędź nurtu i w jednej eksplozji wyrywa się ku powierzchni, zostawiając za sobą ślad piany pod mostem.

Polecamy: spinningowa wędka 2.4m