Zmierzchowe okno: meszki w Mamrach i Niegocinie

Jezioro Mamry: okno zmierzchu, gdy meszki startują

Po zachodzie słońca, przy krawędziach szuwarów Mazur, rozpoczyna się krótki, ale intensywny „start” owadów — meszki, chruściki, jętki i ochotka unoszą się w pulsach. To moment, gdy drobna ryba wchodzi w powierzchniową „filmę” i szczupak przechodzi do pierwszego, silnego żerowania.

Na Mamrach przewodnicy celują w główki trzciny wpadające do 2.5–4.5 m i zatopione głębiny przy 1–2 m. Tam leszcz, okoń i płotka zagęszczają się przy ciemnej linii wody, a szczupak wybiera wystawione ambony w zalanych zatoczkach i osłoniętych rogach.

Na Niegocinie okno zmierzchu jest bardziej zależne od zatok: nabrzeża trawiaste, ujścia portów i przejścia z płytkich płyt 1–1.5 m w strome 3–6 m dają najlepsze ambony. Przy lekkiej fali pierwsze brania pojawiają się zwykle 20–60 minut po zachodzie.

Na co zwracają uwagę lokalni przewodnicy

Szukają ruchów przynętowych: pojedynczych „wrzeń” przy kępie trzcin, migotania drobnicy na skraju szuwarów, wiatru pchającego ciepłe powietrze i owady w stronę jednego brzegu. Księżyc i niski poziom światła czynią szczupaka śmielszym w płytkiej wodzie.

Sprzęt dobierany jest praktycznie: wędzisko 2.10–2.40 m, power medium-heavy 20–60 g, plecionka 0.18–0.25 mm, przypon 40–60 cm stalowy lub ciężki fluorocarbon; przynęty: jerkbaits 12–18 cm, swimbaity 10–14 cm, paddletaili i płytko płynące woblery. Najczęściej atak pada na pauzie retrieve’u — gwałtowny wybuch przy brzegu i ciemna sylwetka szczupaka wśród trzcin.

Polecamy: jerkbait szczupakowy