Kultura wieczornego szczupakowania na Mazurach

Śniardwy o zmierzchu — krawędzie roślinności 1,5–4 m, tam zaczyna się polowanie.

Na Śniardwach i w zatokach Giżycka szczupak zachowuje się jak postać z opowieści: wchodzi na płycizny, poluje przy trzcinie i przy pomostach. Topwater działa najlepiej w ciepłe, spokojne wieczory od czerwca do września.

Topwater i kultura wieczoru

Żaby powierzchniowe 7–12 cm i poppery 5–9 cm imitują żerującą drobnicę. Kije 2,10–2,40 m z wyrzutem 10–30 g albo 15–40 g, plecionka 0,12–0,18 mm i przypon 25–40 cm to klasyka. Stalowy lub fluorocarbonowy przypon ratuje sytuację przy ostrych zębach szczupaka.

Giżycko, Mikołajki i Sztynort to tło dla wieczornego łowienia: z portów niosą się szanty i lekkie koncerty, tawerny podają smażony szczupak z masłem i koperkiem, zupę rybną i sandacza z patelni. Miejscówki przy kanałach, Niegocinie czy Kisajnie żyją własnym rytmem.

W mazurskiej wyobraźni szczupak jest trochę drapieżny, trochę baśniowy; nocą żaba idzie po lustrze, kotwica się opuściła, a z brzegu dobiega śmiech i szum trzcin.

Polecamy: plecionka 0.12–0.18 mm