Żabie sesje na Mamrach

Mamry i Śniardwy: żabi spektakl przy Giżycku

Mamry i zatoki Śniardw przy Giżycku żyją wieczornym rytuałem — przynęta żaba ląduje cichutko przy tataraku, robi bulgot, a szczupak potężnym uderzeniem wyrywa się z roślinności. Najlepsze miejsca to krawędzie trzcin, zatoki przy wyspach i płycizny 1,5–3 m, gdzie drapieżnik czyha na drobnicę.

Technika jest prosta: przynęta żaba 7–12 cm, hak 1/0–3/0, plecionka 0,12–0,18 mm i przypon 20–40 cm. kij 2,10–2,40 m, szybka akcja, wyrzut do 20–40 g — krótkie podszarpnięcia, pauza, bulgoczący slalom po powierzchni. Szczupak mnoży błysk i cienie, atakuje często po 2–3 sekundach bezruchu.

Rytuał rozgrywa się po zachodzie słońca w maju i czerwcu oraz późnym latem, gdy pasy moczarki i grążeli tworzą korytarze żeru. W okolicach Giżycka łowienie z łódki lub z brzegu ma swoją etykę: cisza, zmierzch, ostrożne dopływanie i światło latarki tylko w ostateczności.

Po nocy — pierogi z nadwiślańskim farszem

Po nocy warto wrócić do kuchni: ciasto z 500 g mąki, 250 ml ciepłej wody i 1 jajka. Farsz z 300 g ziemniaków, 200 g twarogu, podsmażonej cebuli, kopru i szczypty majeranku. Pierogi gotować krótko, potem smażyć na klarowanym maśle do złocistej skórki — prosta nagroda za nocne biwaki i blask gwiazd nad taflą.

Na mazurskich portach krążą opowieści o tych żabich sesjach; starsi rybacy wspominają atak, który zamienił ciszę w gwałtowny plusk i zostawił na tafli kręgi. Ranek zawsze zdradza ślad: kręgi, napięte żyłki i świeżo złuszczona łuska na trzcinowym liściu.

Polecamy: wytrzymała plecionka