Wieczorne okna żerowe na Mamrach

Wieczorne spiętrzenia na Jeziorze Mamry

Na Jeziorze Mamry wieczorne spiętrzenia wiatru tworzą pasy koncentracji drobnicy w strefie 1–3 m, gdzie szczupak uruchamia krótkie, intensywne okna żerowe.

Fizyka jest prosta: wiatr przesuwa epilimnion, transport Ekmanowski odsuwa słone wodę przybrzeżną i powoduje napływ chłodniejszej, bogatszej w składniki odżywcze wody z głębi; plankton i drobnica koncentrują się przy krawędziach roślinności i w zalanych ramionach wierzb. Najwyraźniej widać to w osłoniętych zatokach wokół Węgorzewa i przy wejściach do Kanału Węgorzewskiego.

Taktyka i sprzęt

Wieczorem, po zmierzchu, szczupak wychodzi śmielej na płytszą wodę; najlepsze są pierwsze 2–4 godziny po zmianie kierunku wiatru albo po jego ustabilizowaniu. Na takie okno dobrze działa guma 12–18 cm na główce 10–25 g, płytko prowadzony jerkbait 10–14 cm albo wahadłówka 12–24 g; przy zalanych wierzbach przydatny jest przypon wolframowy 20–30 cm i plecionka 0,16–0,20 mm. Przy dużej przejrzystości warto prowadzić przynętę wolniej i bliżej twardej krawędzi dna oraz roślin.

Na Mamrach przeważają szczupaki 50–80 cm; większe sztuki stoją często samotnie przy pojedynczych gałęziach. Te krótkie okna żerowe mają duże znaczenie dla lokalnej ekologii Mazur — koncentrują energię troficzną i wyznaczają rytm nocnego polowania drapieżników. W cieniu zatoki, między zalanymi wierzbami, cień szczupaka przerywa lustrzaną taflę wody, a po chwili zostaje tylko wir i unosząca się drobnica.

Polecamy: plecionka wędkarska