Mazury: nocne frog‑sessions i jeziorne biesiady

Giżycko, Mamry i Śniardwy: noc, żaba i dym z olchy

Giżycko zna smak pierwszego szarpnięcia — to tam, przy pasach trzcin Mamr i otwartych brzegach Śniardw, zaczynają się prawdziwe frog‑sessions. Gumowa żaba prowadzona powoli przez krawędź trzcin przyciąga szczupaki ukryte w zaroślach; uderzenie jest szybkie i brutalne.

Sprzęt jak u miejscowych: kij 2.1–2.4 m z wyrzutem do 60 g, plecionka 0.12–0.18 mm i krótki przypon z fluorocarbonu. Ruch przynętą jest ważniejszy niż szybkość; powierzchniowe krople, ciche szarpnięcie i pauza — to rytuał nocnych połowów.

Wędzarnia, ognisko i smak

Po holu ryba często trafia do wędzarni nad jeziorem. Wędzarnia pracuje na olchowym lub bukowym pniu; krótsze filety idą na szybkie wędzenie, większe dzwonka wolniej, by nie wyschły. Wędzony szczupak trafia na chleb na zakwasie, pastę z masłem i koperkiem albo pieczone dzwonka z cebulą.

Nocne biesiady zaczynają się przy dymie i śpiewach. Lokalni śpiewacy i opowiadacze przekazują historie o starych siatkach, o miejscach gdzie szczupak siedzi tuż przy rynnie; zapach dymu olchy miesza się z wilgocią trzciny, a przy ognisku kroi się kanapki z wędzonym filetem.

Woda, gwiazdy i cykanie żab zostają na długo w pamięci; rankiem łódź wraca do portu, a na stole ląduje zupa rybna z zielem angielskim — smak Mazur, który zaczyna się od jednego nocnego uderzenia przy brzegu Śniardw.

Polecamy: przenośna wędzarnia ogrodowa