Bobry i szczupak nad Narwią

Narew przy Ostrołęce: zatopione wierzby i tamy bobrów tworzą kieszenie 0,5–1,5 m

Na odcinku między Ostrołęką a Wizną bobry zwalniają nurt i łączą wodę z zalewiskami. Powstają rozlewiska, zatopione korzenie wierzb i szczeliny za tamami, czyli klasyczne miejsca ambush dla szczupaka.

W takiej przestrzeni drapieżnik nie poluje w otwartej wodzie, lecz wzdłuż krawędzi: konary, zaczepy, pierwsze 2–4 m głębokości przy starorzeczach. Tam, gdzie twarda płyta dna spotyka miękkie zarośla, szczupak zastyga i liczy na spłoszone uklejki.

Praktyka weekendowego wyskoku

Najlepsze łowiska to zatoczki 0,5–1,5 m z sąsiednim kanałem 2–4 m — typowe okolice Łomży i ostrołęckich rozlewisk. Przy połowie wieczorem warto pracować miękkie przynęty 10–15 cm i płytkie woblerki powoli wzdłuż drewna.

Przypon 25–40 cm z drutu lub ciężkim fluorocarbonem ogranicza straty przy zetknięciu z zatopioną wierzbą. Ciężarki 5–12 g w płytkiej strefie; 14–24 g tylko do przepłynięcia głębszych kieszeni lub przy silnym wietrze.

Okno aktywności — ostatnie dwie godziny przed zmierzchem i pierwsza godzina po zachodzie. Wtedy spada temperatura i drobnica wchodzi w osłonięte zatoczki; szczupak przesuwa patrol z prądu na krawędź.

Zachód nad Narwią: gałęzie odbijają się w ciemniejącej wodzie, a szczupak znieruchomieje pod korzeniem; tylko pęk wędki zdradza atak.

Polecamy: przypon stalowy 25–40 cm