Letnie zasadzki szczupaka Mazur

Grajewska Kępa, Wyspa Ptasia i Sitówka — 3,9 ha letnich ambushów szczupaka

Grajewska Kępa, Wyspa Ptasia i Sitówka — razem 3,9 ha — to miejsca, gdzie lato robi różnicę dla szczupaka na Niegocinie. Nie są to termalne kanały; wodne źródła przy tych jeziorach są chłodne. To płycizny porośnięte roślinnością nadbrzeżną, nagrzewane przez słońce, które tworzą taktyczne korytarze zasadzki dla drapieżnika.

W świetle zachodu słońca szczupak przenosi aktywność bliżej litoralu: łąki na głębokości 0,5–2,5 m przy piaszczysto-gliniastym dnie i kamieniach na Niegocinie, oraz stokowe zarośla 1–4 m w południowej części Mamr, stają się miejscami najbardziej efektywnymi.

Sprzęt i taktyka

Wędkarze wybierają krótsze, mocniejsze kije 2,4–2,7 m z kołowrotkiem 3000–4000 (kołowrotek 3000–4000) i cieniutką plecionką. Na płycizny działają gumy oraz woblery pływające i płytko schodzące, prowadzone wolno z krótkimi pauzami; przy gęstej roślinności sprawdza się żabka powierzchniowa.

Na Mazurach szczupak osiąga zwykle 40–65 cm; największe sztuki wychodzą nocą z zarośli, by gonić ukleję i krąpia. Po połowie sezonu miejscowi często smażą filety ze szczupaka na maśle z koperkiem i podają z młodymi ziemniakami.

O zmierzchu Sitówka zamienia się w ciemny pas między liliami a trzcinami; w tym półmroku szczupak wyskakuje z zarośli i sekundy później woda rozbryzguje się od pościgu.

Polecamy: kołowrotek 3000 do spinningu