Nocne rytuały nad Jeziorakiem

Jeziorak przy Grand Hotel Tiffi w Iławie tętni nocą, kiedy szczupaki 60–80 cm patrolują trzcinowiska.

Przy brzegu, w Kamionce i na Gajerku, miejscowi spinningowcy zbierają się przed zmierzchem, by odczytywać trzcinę jak mapę. Krótkie, ostre szarpnięcia woblera, przełączenia pracy przynęty i cisza nad wodą: to język, którym rozmawiają o ambushach.

Sprzęt jest prosty i konkretny: wędka 2,4–2,7 m, plecionka dobrze dobrana do 0,12–0,20 mm i kołowrotek z płynnym hamulcem. Cel to strefa 2–4 m, zwłaszcza w maju i sierpniu, kiedy szczupak aktywnie żeruje przy kępie trzcin.

Trzy wieczorne rytuały

Pierwszy rytuał to „czytanie trzcin” — lokalizacja poprzecznych zatoczek, gdzie prąd łapie skraj trzcin. Drugi to wymiana miejscówek: stare nazwiska i krótkie opisy „pod mostem”, „przy płytkiej zatoce” krążą przy ognisku. Trzeci to gotowanie – proste przepisy na świeżo złowionego szczupaka przy żarze.

Przy ognisku zwykle powstaje solony filet posypany majerankiem, mąką i smażony na klarowanym maśle; inna wersja to szczupak pieczony w folii z cebulą i ziemniakami. Smak jest rustykalny, dużo pieprzu i koperku, herbata z termosa i rozmowy o podbierakach oraz najlepszych woblerach.

Noc zamyka się dźwiękiem wody uderzającej o próg pomostu i żarem ogniska, gdy ktoś wskazuje palcem ślad w trzcinie — tam nastąpił atak.

Polecamy: kołowrotek z hamulcem