Księżyc, ciśnienie i nocne żerowanie sandacza

Księżyc, ciśnienie i nocne żerowanie sandacza

Nietypowy sezonowy wzorzec w sercu Mazur

W mazurskich jeziorach, zwłaszcza na Drawsku i wokół Śniardw i Mamr, wędkarze od dawna notują powtarzalny, lecz mało opisywany wzorzec: sandacz wykazuje najsilniejsze nocne żerowanie podczas nów księżyca, a jego aktywność spada przy pełni. Na tych akwenach termoklina formująca się wiosną i latem przesuwa drapieżniki na głębsze uskoki, a ciemne noce sprzyjają sandaczom w przemieszczaniu się na płytkie żerowiska.

Barometr, burze i olbrzymie sumy Odry

Do tego dochodzi wpływ pogody: gwałtowne spadki ciśnienia przed letnimi frontami często wywołują krótkie okresy intensywnego żerowania u sumów i sandaczy. Słynny rekordowy sum z Odry (ponad 100 kg) pochodzi z okolic, gdzie letnie niże niosą ciepłe, mętne prądy i aktywizują duże osobniki, które normalnie pozostają w głębinach.

Praktyczne wnioski

Połączenie kalendarza księżycowego z prognozą ciśnienia i lokalną obserwacją termokliny daje w Polsce, zwłaszcza w regionie Mazur i dolnej Odry, przewagę w doborze czasu nęcenia i techniki — ciekawy przykład jak lokalne warunki sezonowe i astronomiczne kształtują zachowanie ryb.