Szczupak ze Śniardw o zmierzchu

Śniardwy — 113.8 km², maks. głęb. 23 m — szczupak w świetle zmierzchu

Szczupak na Śniardwach i Niegocinie lokalizuje brzeg trzcin, pływające koł干 maty trzciny i zatopione wierzby. Te miejsca łączą osłonę z naturalnymi korytarzami zasadzki; drobne płotki i okonie cofają się tu przy pierwszym zmroku i tworzą łatwy cel.

Na wielkich jeziorach mazurskich praktyka jest prosta: ryby żerują na krawędzi ciepłej, płytkiej wody spotykającej chłodniejszą, klarowną masę — termiczny brzeg. Najczęściej szukać go należy przy 0.8–2.5 m, cięgle celując ku krawędzi 3–6 m. Tam szczupak patroluje i wybiera ofiarę bez długiego pościgu.

Technika i sprzęt o zmierzchu

Topwater działa najlepiej wolno i nieregularnie: 2–4 krótkie szarpnięcia, 1–3 s pauzy, przy gładkiej tafli nawet 5 s. Wobler 9–13 cm to standard; 15–18 cm na późne lato, gdy żerują większe bony. Spinning 2.1–2.4 m, wyrzut 20–60 g, plecionka 0.18–0.25 mm i przypon stalowy lub fluorocarbon 20–30 cm zapewniają kontrolę nad agresywnym atakiem.

Przy trzcinach i zatopionych wierzbach liczy się precyzja rzutów w szczeliny, spokojne prowadzenie nad matami i szybka poprawka po kontakcie. Warto pamiętać, że to nie pogoń, lecz cierpliwa prezentacja: szczupak uderza często w górę, z ukrycia.

Zmierzch nad Śniardwami: łupieżca wynurza się z cienistej korytarza, powierzchnia pęka jak szkło, a ostatnie światło odbija się od mokrej trzcinowej kępy.

Polecamy: plecionka wędkarska 0.18