Szczupak przy zatopionych wierzb Drawy

Szczupak w Drawie stoi 0,5–1,5 m od zatopionych wierzb

Na brzegu podejście jak na zasadzkę: zatrzymanie 10–15 m przed stanowiskiem, sylwetka niska, krok miękki i absolutny brak stuków podbierakiem o kamienie czy pomost. Z łodzi dryf na silnym hamulcu lub elektryk na wolnym biegu, praca z wiatrem daje najlepsze efekty. Rzuty za krawędź zaczepu, nie w środek gałęzi — szczupak często stoi przy samym krawędzi drewna albo w przejściach 2–4 m.

Weedless i wielkości gum

Gumy na offset: 10–12,5 cm shad/fluke/paddletail na haki 2/0–4/0; 14–15 cm na 4/0–5/0. Ciężar główki 5–10 g na płytko, 10–15 g przy większej głębokości lub silniejszym nurcie. Kolory naturalne (ukleja/okoń), a w mętnej wodzie chartreuse, motor oil i white sprawdzają się najlepiej.

Short pitch retrieve: 1) krótki pitch pod gałąź, 2) 1–2 szybkie podbicia, 3) pauza 2–5 s, 4) powtórka z minimalnym przesunięciem. Branie często na pierwszy opad. Przy ospałych rybach prowadzenie hop-stop po 20–40 cm podnosi skuteczność.

Wieczorne łowienie: z brzegu obrzeża trzcin i wejścia do zatopionych wierzb na płytkich blatowych 1–2 m; z łodzi linia drzew na spadku i nawisy korzeniowe. Dokładne rozmiary: 9–11 cm dla ostrożniejszych ryb, 12–13 cm uniwersalne, 14–18 cm selekcyjne o zmierzchu.

Sprzęt: kij 2,10–2,40 m, szybka akcja, parcia 10–30 g lub 15–40 g; plecionka 0,12–0,16 mm; przypon stal/tytan 20–30 cm; kołowrotek 3000–4000. Węzeł Palomar do gumy, łączenie plecionki do przyponu crimpem lub węzłem FG. Cisza, rzut za krawędź i pierwszy opad — często to on kończy wieczór z trzaskiem i cieniem wyrywającym się spod nawisów.

Polecamy: kołowrotek rozmiar 3000