Linie czat szczupaka na Wigrach i Mamrach

Wigry — 21,2 km²: przycięte trzcinowiska wyznaczają korytarze

Wigry pokazują, jak mechaniczne cięcie trzcin i regulacja zasilania gruntowego tworzą 2–4 m korytarze, w których szczupak ustawia wieczorne zasadzki. W wodach o mieszanej cyrkulacji termokliny schodzą wieczorem do 15–18°C, a ryby 70–90 cm patrolują strefy 4–6 m od brzegu. Lokalne woblery 15–20 cm pracują tu idealnie, gdy cień trzcin przeciąga się po powierzchni.

Mamry — labirynt wysp i płytkich szczelin

Mamry z siecią wysp i zatoczek tworzą tzw. stalking slots 0,5–2 m głębokości. Podniesiony poziom wód przy brzegach oraz prądy 0,1–0,3 m/s wymuszają koncentrację szczupaka przy wlotach kanałów. Wieczory od czerwca do października, po zmierzchu, termoklina 16–20°C, a jig i łyżki Mepps Aglia #4 powoli prowadzony na 2 m daje efektowne trafienia.

Restauracja trzcinowisk działa ekologicznie: przycinanie do 40–60% gęstości, blokowanie drenów i ochrona torfowisk zwiększają liczebność drobnicy. Po opadach gruntowe dopływy pogrubiają okap roślinny, co ukrywa sztuki 1 m+ i sprzyja wieczornemu polowaniu.

Czytanie linii czat zaczyna się od obserwacji szczelin, zasięgu cienia i prędkości wody. Stała praca woblera, delikatne zatrzymania oraz cienka plecionka dają najlepszą transmisję uderzeń. Na skraju trzcin następuje nagły rozbłysk i cienka wstęga wody — tam często pojawia się szczupak przekraczający 100 cm, przecinający powietrze nad trzcinami w ostatnim świetle dnia.

Polecamy: plecionka 0.10–0.20 mm