Sandacz w Zalewie Zegrzyńskim o świcie

Zalew Zegrzyński: sandacz w zacisznych zatokach o świcie

Na Nieporęcie i przy północnych brzegach Zalewu Zegrzyńskiego sandacz gromadzi się w pierwszym świetle tam, gdzie trzciny łagodnie opadają w głębię. Tam spotyka się ciepła listwa z chłodniejszym basenem i drobne stada płoć, ukleja czy leszcz — idealna stołówka dla drapieżnika.

Rybak patrzy na echosondę i planuje trasę trollingu: 2–6 m wczesnym rankiem, prędkość 1,5–3,0 km/h. To nie teoria, to rytm — sandacz wychodzi z głębszych pasów na korytarze żerowe przy ujściach zatok i na łamach roślinności.

Termiczne i behawioralne przyczyny

W bezwietrzne poranki cienkie termiczne zgrubienia utrzymują cieplejszą wodę przy brzegu. Małe ryby suną tą naturalną autostradą wzdłuż dna i krawędzi roślin; sandacz na nich poluje, korzystając z lepszej widoczności w zmierzchu i odporności na mętne wody.

Praktyka: prowadzić wobler powoli przy krawędzi zatoki, zmieniać głębokość wedle echosondy i pilnować prędkości. Typowy obraz o świcie — sygnał na echosondzie na 3–4 m, błysk uklei przy brzegu i zanurzenie przynęty w ciemnej smugce tuż pod trzcinami.

Polecamy: przenośna echosonda