Feeder na brzanę z Sanu pod Dynowem

San pod Dynowem i brzana z kamienistej rynny

Na kamienistej rynnie Sanu pod Dynowem brzana często trzyma się granicy głównego nurtu i spokojniejszej wody. Najpewniejszy zestaw zaczyna się od feedera medium-heavy o długości 3,6–4,2 m i ciężarze wyrzutowym 80–120 g. Taka wędka pozwala posłać zestaw w mocny nurt, a jednocześnie sygnalizuje delikatne skubnięcia klenia, jelca czy świnki.

Koszyk i główna linka

W średnim nurcie sprawdza się druciany koszyk rzeczny o masie 60–80 g, najlepiej z kolcami stabilizującymi go na dnie. Gdy San płynie spokojniej, wystarcza 40–50 g. Przy bardzo twardym uciągu można użyć koszyka 80–100 g. Kołowrotek w rozmiarze 3000–6000 powinien mieć płynny hamulec. Plecionka 0,10–0,12 mm daje wyraźny kontakt z zestawem, natomiast żyłka 0,25 mm lepiej znosi kamieniste dno.

Przypon na brzanę z Sanu powinien mieć 70–110 cm i być wykonany z żyłki albo fluorocarbonu 0,14–0,22 mm. Długi odcinek pozwala przynęcie pracować naturalnie w zawirowaniach. Na końcu sprawdza się mocny, kuty hak numer 10–14. Przy agresywnym łowieniu można skrócić przypon do 40–60 cm, lecz w rzece dłuższy wariant częściej daje pewne brania.

Donęcanie i korekta stanowiska

Łowisko buduje się czterema do sześciu pełnymi koszykami, podanymi w to samo miejsce. Później zanętę donęca się zwykle co 10–20 minut. Częste brania brzany, leszcza albo klenia są sygnałem do skrócenia przerw. Jeśli ryby pojawiają się poniżej punktu nęcenia, koszyk należy przesunąć 2–5 m w dół rzeki, bo nurt szybko roznosi drobiny.

Najlepsze są przejścia z płytszej wody o głębokości 1–2 m w głębszą rynnę, krawędzie nurtu oraz odcinki z twardym, kamienistym dnem. Zestaw powinien leżeć stabilnie, a szczytówka być ustawiona nisko nad wodą. Po każdym rzucie trzeba kontrolować napięcie linki; na Sanie pod Dynowem właśnie ten detal często decyduje o tym, czy brzana zatrzyma się na haczyku.

Polecamy: Kołowrotek do feedera