Feeder na brzanę na Wiśle pod Krakowem

Brzana z Wisły pod Krakowem na przelotowym feederze

Na kamienistym nurcie Wisły pod Wawelem brzana najczęściej trzyma się twardego dna, krawędzi rynny i miejsc, w których szybka woda przechodzi w spokojniejszą półkę. Do takiego łowienia sprawdza się mocny feeder o długości 3,6–3,9 m, kołowrotek w rozmiarze 4000–5000 oraz żyłka główna 0,25–0,30 mm. Zestaw musi wytrzymać ciężki koszyk i gwałtowny odjazd ryby między kamieniami.

Prosty montaż na mocny nurt

Na żyłkę główną zostaje nawleczony przelotowy koszyk zanętowy o masie 80–120 g, następnie koralik amortyzujący i krętlik. Do krętlika dowiązuje się przypon 70–110 cm z żyłki 0,14–0,18 mm. Dłuższy odcinek daje ostrożnej brzanє swobodniejszą prezentację, ale przy bardzo szybkim nurcie lepiej skrócić go do 60–80 cm. Haczyk numer 10–14 powinien być kuty, gruby i pewny przy zacięciu.

Na haku dobrze pracuje biały robak, kukurydza, twardy pellet albo mały dumbells. Koszyk zanętowy wypełnia się kruszonym pelletem 4 mm, konopiami i niewielką ilością piasku rzecznego. Piasek dociąża mieszankę i sprawia, że nurt nie wypłukuje jej natychmiast z jednego punktu. Przypon układa się za koszykiem, aby przynęta spokojnie zatrzymała się na dnie rynny.

Podanie pelletu w rynnie

Pierwsze sześć rzutów może służyć do zbudowania zwartej plamy zanętowej, bez przesadnego zasypywania łowiska. Później koszyk donęca się co 15–20 minut, obserwując szczytówkę. Rzuty powinny trafiać w ten sam kamień, załamanie dna lub linię nurtu. Z brzegu kij ustawia się wysoko, co ogranicza zaczepy i pozwala prowadzić żyłkę nad nierównościami. Odcinki od Jankowic do Tyńca potrafią nagle ożywić się po zmianie światła; wtedy szczytówka drga krótko, a po chwili ugina się pod ciężarem brzany.

Polecamy: Mocna żyłka do feedera