Szczupak: ambushy przy Wigrach

Jezioro Wigry — 73 m głębokości i nowa szansa dla szczupaka

Odtworzone trzciny wokół Wigierskiego Parku Narodowego kształtują ostrze zasieków drapieżnika: krótsze, bardziej zwarte przejścia od trzcin do otwartej wody na Wigrach i Piertach tworzą idealne ambush lines i koncentrację ofiary.

Szczupak korzysta z cienkich ścieżek między łanami trzcin, przypłaszcza się przy ich krawędzi w 3–10 m głębokości, a lokalni wędkarze pracują pasem od 2 do 30 m od brzegu. Wieczorne topwatery zyskują tutaj sens: przy spokojnej tafli ryba wypycha drobną rybę ku węższym korytarzom, gdzie atakuje z zaskoczenia.

Wieczorne okno i technika

Praktyka na Wigrach to gra z łodzi: pływający wobbler lub płytki topwater prowadzony wzdłuż linii trzcin, drugi zestaw z imitacją średniej ryby do 10–12 m, powolne prowadzenie o świcie i o zmierzchu. Jeśli ryby notowane są w rejonie 10–12 m, często trzymają się zawieszone powyżej dena.

Najciekawsze akweny parku to Wigry, Pierty, Leszczewek, Omułówek, Czarne (Bryzgiel i Gawrych Ruda), Mulaczysko, Postaw i Czarna Hańcza; w parku szczupak można łowić na Wigrach i Piertach od 1 maja do 30 września przy wymiarze ochronnym 55 cm.

Odbudowa trzcin oznacza ciszę brzegu i więcej cienkich korytarzy — to tutaj, o zmierzchu, topwater zatrzymuje oddech jeziora gdy szczupak wysuwa się z roślin na szybki skok w srebrzysty ogon białej rybki.

Polecamy: przynęta topwater na szczupaka