Grubość i zasięg rzutu

Dwie wahadłówki tego samego rozmiaru mogą różnić się dwukrotnie wagą — cała różnica jest w grubości metalu. I ta różnica rozstrzyga zarówno o zasięgu rzutu, jak i o zachowaniu na przerwie.

Gruba leci dalej

Większa masa przy tej samej powierzchni to mniejszy opór powietrza na jednostkę wagi i przynęta leci dalej i dokładniej, zwłaszcza pod wiatr. Szybciej też tonie i szybciej dochodzi do dna, co na głębokości oszczędza czas prowadzenia.

Cienka dłużej szybuje

Lekka blaszka tego samego kształtu opada wolno, szeroko się przechylając, i utrzymuje się w toni wody wyraźnie dłużej. Ale i leci gorzej: na wietrze po prostu znosi ją w bok.

To jeden kompromis, a nie dwie cechy

Zasięg i szybowanie kupuje się jedno kosztem drugiego i trzeciej możliwości nie ma. Dlatego w pudełku zwykle leżą obie: gruba — żeby dosięgnąć, cienka — żeby zatrzymać przynętę w warstwie.

Wiatr i głębokość decydują za wędkarza

Na wietrze i na dystansie wygrywa gruba, na płyciźnie i w przejrzystej wodzie — cienka. To nie kwestia gustu: przynęta, która nie doleciała do punktu, w ogóle nie działa, a ta, która przeleciała roboczą warstwę w sekundę, nie zdążyła się pokazać rybie.

Waga musi odpowiadać testowi wędki

Ciężka blaszka rzucona wędką nie swojego testu albo nie dolatuje, albo łamie blank. Lekka na mocnej wędce w ogóle jej nie obciąża i rzut wychodzi krótki — zasięg zależy tu nie od przynęty, lecz od sprzętu.

Porównuje się nie „na oko”, tylko po opisie: wagę błystki w gramach względem zakresu podanego na samej blaszce i na blanku.

Ta sama waga bywa różnej wielkości

Gruba krótka i cienka długa blaszki mogą ważyć tyle samo, a wyglądać w wodzie zupełnie inaczej. Dlatego wagę ogląda się razem z rozmiarem: jedna liczba bez drugiej nie opisuje ani zasięgu, ani charakteru gry. W pudełku widać to od razu — dwie przynęty z tą samą cyfrą na opakowaniu leżą obok siebie i wyglądają jak różne klasy przynęt, a nie jak dwa sąsiednie modele jednego szeregu.

Grubość widać też na metalu

Cienką blaszkę łatwiej zgiąć rękami i to ona szybciej odkształca się od zębów szczupaka i kamieni. Nawet lekko wygięta wahadłówka zmienia grę — dlatego kształt sprawdza się wzrokiem, a nie z pamięci o tym, jaka była. Najprostszy sposób — położyć ją na równej powierzchni obok całej takiej samej: odchylenie widać od razu.