Pływający, tonący i suspending

Dopóki woblera się prowadzi, wszystkie trzy klasy robią mniej więcej to samo. Różnica pojawia się w tej sekundzie, gdy prowadzenie zatrzymano — i właśnie na tej sekundzie buduje się większość brań.

Pływający

Na pauzie powoli idzie w górę, a przy wznowieniu prowadzenia ster znów spycha go w dół. Taki wobler wybacza zaczep: wystarczy zatrzymać prowadzenie, a przynęta sama wypłynie nad przeszkodą.

Tonący

Na pauzie opada. Daje to dwie rzeczy, których nie ma pływający: można go rzucić dalej, bo jest cięższy, i można pozwolić mu dojść do potrzebnej głębokości jeszcze przed rozpoczęciem prowadzenia. Cena to zaczepy: zatrzymanie nad zatopionym konarem kończy się nie wypłynięciem, lecz osiadaniem na przeszkodzie.

Suspending

Zostaje tam, gdzie go zatrzymano, i stoi w toni wody dowolnie długo. To cały sens tej klasy: przynęta może zamrzeć tuż przed rybą, nie wypływając i nie zapadając się.

Suspending jest dostrojony do konkretnej wody

Pływalność neutralna to równość gęstości przynęty i gęstości wody, a gęstość wody zmienia się z temperaturą i zasoleniem. Dlatego ten sam model w innej wodzie może powoli wypływać albo powoli tonąć i nie jest to wada przynęty.

Co przesuwa równowagę

Fluorocarbon sam tonie i ciągnie przynętę w dół, plecionka — odwrotnie. Suspending jest na to najbardziej wrażliwy: zmiana przyponu potrafi zamienić go w powoli tonący.

Wymiana fabrycznych kotwiczek na cięższe przesuwa przynętę w stronę tonącej, na lżejsze — w stronę pływającej. Najbardziej widać to na suspendingu, który przecież jest pomyślany jako dokładna równowaga: przesadzając z haczykami, łatwo otrzymać inną klasę bez żadnego zamiaru, by to zrobić.

Swój egzemplarz sprawdza się w wodzie

Klasa na opakowaniu opisuje model, a nie konkretną przynętę z przyponem, zapinką i haczykami, które są na niej założone. Zanurz ją przy brzegu i popatrz: wypływa, stoi czy tonie. To jedyny sprawdzian, który uwzględnia twój osprzęt w całości.

Na prądzie pauza działa inaczej

Zatrzymana przynęta na wodzie stojącej po prostu wypływa albo tonie, a na prądzie jeszcze ją znosi. Pływający wobler wznosi się tam nie pionowo, lecz po łuku do tyłu — pauza zamienia się w osobną fazę prowadzenia, a nie w pusty czas.

Jak oznacza się na opakowaniu

Klasę zapisuje się literami obok długości i wagi. To opis zachowania na pauzie, a nie ocena przynęty: żadna z trzech klas nie jest lepsza od innych sama w sobie. Oznaczenia czyta się razem z roboczym zakresem głębokości — osobno każde z nich nie daje połowy obrazu.