Węzeł snell

Snell stoi osobno od wszystkich innych węzłów haczykowych: mocuje żyłkę nie do oczka, lecz do trzonka — prostej części haczyka. Przez to ciąg idzie wzdłuż haczyka, a nie ciągnie go za oczko w bok.

Jak się go wiąże

Końcówkę żyłki przekłada się przez oczko i układa pętlą wzdłuż trzonka. Tą pętlą owija się trzonek razem z żyłką — sześć do ośmiu zwojów, z góry na dół. Potem ciągnie się za żyłkę główną: zwoje siadają i węzeł zaciska się na trzonku.

Zwoje mają lec ciasno i bez skrzyżowań, a sam węzeł nie powinien zsuwać się do łuku. Zsuwa się — przewiązuje się go.

Haczyk bez oczka też można

Część haczyków do przynęty naturalnej nie ma oczka, tylko łopatkę — rozklepany koniec trzonka. Przywiązać do niej nic się nie da i snell jest tu jedynym działającym wariantem: trzyma się na samym trzonku, a łopatka tylko nie pozwala górnemu zwojowi zsunąć się.

Kształty główki haczyka — oczko, łopatka i inne — omówiono w dziale o haczykach.

Dlaczego zacięcie działa inaczej

Kiedy żyłka ciągnie za oczko, haczyk pod obciążeniem lekko się obraca. Przy snellu siła przyłożona jest wzdłuż trzonka i haczyk idzie w tym kierunku, w który patrzy ostrze.

Dlatego snell trzyma się tam, gdzie zacięcie jest krótkie i ostre, a haczyk ma wejść od pierwszego ruchu.

Ile zwojów i w którą stronę

Bierze się sześć do ośmiu i kładzie od oczka w stronę łuku — czyli z góry na dół. Kierunek ma znaczenie: zwoje położone z dołu do góry pod obciążeniem pełzną do oczka i rozluźniają węzeł.

Końcówkę wyprowadza się spod dolnego zwoju i dociąga razem z żyłką główną. Ciągnąć tylko za główną nie wolno: górne zwoje usiądą, a dolne zostaną luźne.

Sprawdzenie

Gotowy snell to ciasna spirala na trzonku bez prześwitów. Żyłka ma wychodzić wzdłuż trzonka, a nie pod kątem: wyjście w bok znaczy, że węzeł usiadł krzywo i przy zacięciu się obróci.

Zestaw włosowy

W montażach karpiowych snell wiąże się z dłuższą końcówką, którą zostawia się wolną — na niej trzyma się przynęta. Haczyk zostaje goły, a kulka wisi obok, na samej żyłce.

Taki zestaw trzyma się właśnie na snellu: zwoje na trzonku nie pozwalają żyłce przesunąć się, gdy ryba bierze przynętę i ciągnie ją w bok.

Gdzie się go bierze

Wędkarstwo gruntowe i karpiowe z przynętą naturalną, zestaw włosowy, sprzęt morski z dużymi haczykami. Czyli wszędzie tam, gdzie haczyk pracuje sam, a jego położenie w zestawie jest przewidywalne.

Ograniczenia

Snell nie nadaje się do przynęt, które mają pracować: mocuje żyłkę sztywno i w określonym kierunku. Do pracy bierze się pętlę niezaciskową, a do zwykłego mocowania do oczka — Palomara.