Przypon strzałowy

Przypon strzałowy to odcinek grubszej żyłki między główną a zestawem. Myli się go ze zwykłym przyponem, choć zadanie jest odwrotne: przypon ratuje przed zębami i zaczepami, strzałowy — przed własnym rzutem.

Co dokładnie przyjmuje

W chwili zamachu cały ciężar zestawu wisi na żyłce, a szarpnięcie przypada na najcieńsze miejsce. Im cięższy zestaw i ostrzejszy zamach, tym większa szansa, że odleci razem z przynętą.

Przypon strzałowy podstawia pod to szarpnięcie grubszy odcinek. Główna żyłka pozostaje przy tym cienka — a cienka leci dalej i właśnie dla dystansu się ją stawia.

Dlaczego potrzebuje go właśnie plecionka

Monofil ma rozciągliwość i część szarpnięcia tłumi sam. Plecionka rozciągliwości nie ma: wszystko, co nie zdążyło się rozpędzić, dochodzi do węzła w całości.

Dlatego na plecionce przypon strzałowy to nie dodatkowa ostrożność, lecz zwyczajna część zestawu wszędzie tam, gdzie rzuca się ciężko: feeder z ciężkim koszykiem, rzut morski, ciężki jig.

Ile go brać

Długość liczy się nie w metrach, lecz w zamachach: przypon strzałowy musi objąć zestaw, przejść wszystkie przelotki i położyć się kilkoma zwojami na szpuli, zanim rzut się zacznie. Krótszy nie zdąży przejąć obciążenia.

Stąd wniosek: węzeł przyponu strzałowego przechodzi przez przelotki przy każdym rzucie. To odróżnia go od zwykłego przyponu, którego węzeł zwykle wisi za przelotkami.

Dlatego węzeł musi być płaski

Węzeł bijący o przelotki zjada dystans i niszczy wkładki. Nadają się łączenia układające się wzdłuż żyłki: FG i Albright opisano w dziale węzły łączące.

Clinch, Palomar i reszta węzłów «do oczka» tutaj nie działają: dają obszerną gulę, a każdy rzut uderza nią o pierwszą przelotkę.

Kiedy nie jest potrzebny

Na monofilu z lekką przynętą — rozciągliwości wystarczy samej z siebie. Na krótkim dystansie, gdzie zamachu jako takiego nie ma. I tam, gdzie zestaw jest lżejszy od żyłki: nie ma czego rwać.

Przypon strzałowy i backing to co innego

Backing leży pod nawojem i wypełnia szpulę od spodu, przypon strzałowy — na wierzchu, na końcu. Mylą się często, bo oba są «czymś innym niż główna żyłka». O backingu — w haśle o nawijaniu.

Czego tu nie piszemy

Ile razy grubszy od głównej ma być przypon strzałowy. Reguła «tyle a tyle razy» krąży po forach w kilku niezgodnych wersjach, a sprawdzonego źródła pod żadną z nich nie znaleźliśmy. Roboczy znak jest inny: odloty zestawu ustały, czyli grubości wystarcza.